Grensa går midt i Gardermoen.
Eg landa i landet, men ikkje er i land
for grensa går mellom meg og hamn.
Foran det kvite framtida: eit svart band.
Upåteikna ark, dag for dag utforma
breiar seg ut foran meg: stoppa av ei hand,
"Pass." seier ho, ber om formålet til reisa.
Eg gje over mitt pass, og smilar spontan.

Eit land så ny, som snøfnugg på marka,
USA forsvinn i mørkaste minne,
besmudla med flekkar av fortida.
Noreg, like blankt som mi pass-side.
Så lang ei tid eg har vore der,
kven då kan seie kva eg møter her?