Sandkorna legg seg i alle sprekkar,kvart og eit ei verd i seg, eit minneom ein plass, ei kjensle. Fleire skraparog klør,…
Eg fer mot mi eiga framtid vid,og ikkje veit eg kva eg finn,og vonene myrknar i monotont liv,jo lengre vert tunellen…
Er det slik kvar gong eg kjem eg finn pine?Sorgen er av den same art som tommebustader strødd i heile mitt…
Det skal gå lenge før eg kjem att hitog kan kalla denne plassen min heim,desse ting må med meg koma fram…
