Framme i ny by står utpakking att,
frå økskjestabelen høge og lasset tunge.
Stol og skåp, hylle og von i ommøblering,
for bustaden er tom og eg ein unge.
Eg ser lyst på framtida her og no,
sjølv om puslespelet låser desse rom,
golvet er fullt av klede og sko
og romma ligg i evig samansurium.

Herleg samansuriuet av glede og uro
kring med og i meg. Eg køyrer ut
med varebilen og hanskar til to.
Eg har fått hjelp til tunge løft,
for møbler mange skaffar me til vegar,
om heim dette skal bli er eg evig eigar.